Ekstremal şeirlər
Tayqa xəyalları
Tayqada olaydım -
“Bayıl”sız bir məkanda.
Mənə heyvanlar baş çəkəydi,
biri baş –
ağlı sönük,
biri nağdı “g”
müstəntiqlər əvəzinə.
Əsatir kimi
dolaşaydım
Təbiət Ensiklopediyasında
adlarını tapacağım
ağaclar arasında.
Nə bir tövbə, nə bir tabu...
Bu dünyadan köçməmiş
ətrini udaydım
çətirləri yaşıl-yaşıl tayqanın.
Nə cənnətlik,
nə cəhənnəmlik iş olardı bu -
neytral,
təmiz...
Reallıqlardakı
əndişələrə,
nağıllardakı
qorxunc meşələrə
bənzəməyən
tayqada olaydım -
“Bayıl”sız bir məkanda.
Görüşə
quş-heyvan çağıraydı məni,
biri baş –
ağzında əmzik,
biri təmiz “g”
müstəntiqlər əvəzinə.
Gəzəydim
Təbiət Ensiklopediyasında
adlarını tapacağım
ağaclar arasında.
5. V. 2007
Dünya muzeyləri divarlarında
Dünya muzeyləri divarlarında
humanist rəsmlər
görə-görə
milli,
dini,
irqi cinayətlərdən
uzaq oldum.
Ona görə
uşaq oldum
bu sarıdan.
Milli,
dini,
irqi cinayətlərdən
uzaq insanlarla
söhbətim tutar yəqin
dünya muzeyləri rəsmlərindən.
İçi sülh dolu salonları
xatirələrdə gəzərik daha –
“müharibədə gedən,
müharibə gedən” (Mir Şahin)
ölkədə.
Bəzən küçələrdəncə
girərik qalereyalara –
insanı ucaldan ideyalara
qabaqcadan
heyran-heyran.
Kimsə də hərdən
müqəddəs yalanlar söylər –
kitabxana kataloqlarında
gördüyü rəsmlərə
dünya muzeylərində baxıb guya.
5. V. 2007
“Bayıl”a gəlmişdi rəhmətlik atam
Kamerama
təsadüfən girən külək
saçlarımı oxşadı
“Bayıl”da.
Bu qəfil qayğıdan
bayıldım az qala.
Sevgilərindən ancaq
rəhmətlik atama
oxşatdım onu.
Gün də əyilirdi
bayırda.
Belədə
insult vurar adamı.
“Bayıl” ola,
iki daşın arasında,
düzxətli-dördkünc
qadağalardan aşıb,
həbsdəki
yaşlı balasına
baş çəkə
rəhmətlik ata.
Qürub şəfəqlərinə
paralel barmaqlarıyla
saçlarını oxşaya
üstəlik.
5. V. 2007
Yeni Zelandiyaya atlandı ürəyim
Bir an
Yeni Zelandiyaya
atlandı ürəyim.
Əyri sərhədləri –
sulardan...
Sandım,
vətənim olar birdən.
Ona illüzor sevgilər
törətdim qəlbimdə.
Xəritədəki
Yeni Zelandiya nöqtələrində
ev qurdum ailəmə -
çox da
tikinti materiallarına
nabələdəm oranın.
Həyatın işidir,
birdən Vətən
yox dedi mənə -
onda gəldim,
Yeni Zelandiya!
İçimdəki dərdlərlə
hətta orda ölərəm də,
əvvəl bir az
yaşamaq şərtiylə.
Bir an
Yeni Zelandiyaya
atlandı ürəyim.
Əyri sərhədləri –
sulardan...
Sandım,
vətənim olar birdən.
9. V. 2007
Dünya qlobal oldu
Nənəm öldü.
Düzbucaqlı qəbriylə onun
dünya qlobal oldu
bir az da.
Keçmişi özüylə apardı getdi...
Üstümə yeridi
lüzumsuz gələcək.
Xoşbəxtliyə dair
proqnozları
düz çıxmaz daha
öncəgörənlərin –
istər
Pavel Qloba ola.
Nənəm öldü.
Düzbucaqlı qəbriylə onun
dünya qlobal oldu
bir az da.
9. V. 2007
Açar sözlər:
Şərhlər
Rafiq Tağının şeirləri ilk oxunuşdan sərt səslənsələr də, onlardaki incə və gizlii poetiklik valehedici...
İyun 12, 2008 23:45
Rafiq bəy!
Sizi çox kədərli gördüm...

Rafiq Taginin bu sheirleri veteninden ve dogmalarindan kusmush amma hem de onlarsiz yashaya bilmeyen insanlarin yani veteninde qurbet yashayanlarin yani menim kimilerinin sheiridir/ Sizi cox sevirem Rafiq bey. En maraqlisi budur ki bu sheirlerin hamisi eyni gunlerde birnefese yazilib. Ele bil harasa telesirsiniz. Yeni Zelandiyayami? Siz burda oz veteninizde ne qeder lazimli oldugunuzun ferqinde deyilsiniz. Teessuf ki yolunda kulung caldiginiz insanlar da hele ki bunun ferqinde deyiller. Umarim bunun ferqine vardiqlarinda gec olmayacaq.
İyun 12, 2008 8:10